اثرات حکمروایی خوب بر زیست پذیری روستاهای پیرا شهری مورد: دهستان آدران

نویسندگان

1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

چکیده

هدف از پژوهش حاضر مطالعه و بررسی اثرات حکمروایی خوب بر زیست پذیری روستاهای پیرا شهری در دهستان آدران می‌باشد. این پژوهش ازنظر هدف کاربردی از نوع همبستگی و به روش توصیفی- تحلیلی انجام پذیرفت. جامعه آماری پژوهش برابر با 5831 نفر و 2107 خانوار از ساکنان مناطق روستایی دهستان آدران انتخاب گردیده است. از مجموع جمعیت دهستان با استفاده از فرمول کوکران 365 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار مورد سنجش پرسشنامه محقق ساخته بود تمامی نمونه‌ها تصادفی انتخاب‌شده است. میزان آلفای کرونباخ برای متغیر حکمروایی 87/0 و زیست پذیری 89/0 محاسبه شد. نتایج نشان داد وضعیت شاخص‌های حکمروایی خوب در دهستان آدران نامطلوب(59/2) و وضعیت شاخص­های زیست پذیری تا حدودی نسبتاً مطلوب (77/2) است. جهت نبین رابطه دومتغیر از  آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد و نتایج نشان داد رابطه قوی بین  تمام شاخص­های حکمروایی خوب و زیست پذیری برقرار است. در این بین متغیر عدالت محوری، مسئولیت‌پذیری، قانون محوری به ترتیب دارای بیشترین رابطه و شفافیت دارای کمترین رابطه با زیست پذیری بودند. می­توان این‌گونه عنوان کرد رعایت عدالت  از جانب مدیران محلی با استفاده از الگوی حکمروایی خوب باعث توزیع برابر امکانات و بهبود زیست پذیری و افزایش کیفیت زندگی هرچه بیشتر در مناطق روستاهای پیرا شهری منطقه مورد مطالعه شده است. شفافیت باید نزد مدیران افزایش پیدا کند و مردم در جریان طرح­ها و تخصیص بودجه قرار داده شوند. در پایان با توجه به نتایج پژوهش برای کمک به چالش­های موجود پیشنهاد‌هایی ارائه گردید.

کلیدواژه‌ها