ارزیابی کیفیت محیط شهری در سکونتگاه‌های پیراشهری نمونه مطالعاتی: شهرک منظریه شهرکرد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران

2 کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه هنر اصفهان

3 کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری دانشگاه هنر اصفهان

چکیده

ارزیابی رضایت مندی ساکنین مساکن اجتماعی به منظور اتخاذ تصمیم به ادامه یا تجدیدنظر امری ضروری در برنامه ریزی شهری تلقی می گردد. این موضوع به ویژه در مواردی که عواملی مانند گران بودن زمین های درونی شهر، عدم امکان تزریق جمعیت به بافت موجود و کمبود خدمات عمومی، سبب مکانیابی طرح های مسکن اجتماعی در پیرامون شهر و تشکیل سکونتگاه های پیراشهری شده است، اهمیتی دوچندان پیدا می کند. در همین ارتباط، هدف مقاله حاضر، ارزیابی میزان رضایت مندی از محیط مسکونی شهرک منظریه شهرکرد به عنوان مسکن گروه های کم در آمد در یکی از سکونتگاه‌های پیراشهری می باشد. بر این اساس از روش تحقیق توصیفی- تحلیلی استفاده شده است؛ بدین منظور ابتدا داده های مورد نیاز با استفاده از روش اسنادی و میدانی (از نوع پرسشنامه و توزیع 100 عدد پرسشنامه بر اساس روش نمونه گیری خوشه ای) جمع آوری گردیده و سپس جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون آماری T تک نمونه ای بهره گرفته شده است. در ادامه نیز با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) اوزان شاخص ها محاسبه و بر مبنای مقادیر کمی بدست آمده، شاخص ها رتبه بندی شده اند. نتایج بدست آمده نشان می دهد که رضایت مندی کلی ساکنان شهرک منظریه شهرکرد در سطح متوسط قرار دارد و ساکنین از سطح پوشش شبکه آبرسانی و جمع آوری فاضلاب و میزان تراکم جمعیتی بیشترین رضایت مندی و از دسترسی به پارک ها و فضای سبز، مراکز شغلی و امکانات تفریحی کمترین میزان رضایت مندی را اظهار نموده اند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات