راهبردهای توسعه منطقه ای با تأکید بر تقویت ارتباطات فضاهای پیراشهری مورد: شهرستان رشت

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

چکیده

استراتژی توسعه منطقه‌ای (RDS) به‌عنوان یکی از آخرین دستاوردهای جامعه علمی، برای دستیابی به توسعه و تعادل منطقه‌ای بوده است. هدف این پژوهش، تدوین  RDSبرای شهرستان رشت با تأکید بر ارتقای تعاملات و روابط پیراشهری بوده است چراکه این شهرستان از ابتدای شکل‌گیری، شرایط منحصربه‌فردی را به نسبت به شهرهای پیرامونی خویش تجربه نموده و گرایشی روزافزون به تمرکزگرایی داشته است. بنابراین ضرورت به‌کارگیری راهبردی که درصدد ارتقای ارتباطات فضاهای پیراشهری باشد و تنها معطوف به خود بدون توجه به ارتباطات و روابط پیرامونی-نباشد، ضروری می‌نماید. درواقع پیشبرد اهداف RDS محدود به یک منطقه‌ی مشخص نمی‌شود و توجه به روابط متقابل و چند سویه که از اصول اولیه‌ی آن است، سبب می‌شود ضمن پوشش دادن نواحی پیرامونی و درگیر نمودن آن‌ها در فرآیند توسعه، توسعه‌ای هدفمند و همه‌جانبه صورت گیرد. بدین منظور در پژوهش حاضر جهت تدوین الگوی استراتژی توسعه‌ی منطقه‌ای با روش دلفی از 30 کارشناس منتخب و خبره در سطح کشور و استان استفاده گردید. پس‌ازاین مرحله، ماتریس‌های سوات، ارزیابی موقعیت استراتژیک و اقدام، انتخاب استراتژی اصلی تهیه و با استفاده از مدل ماتریس برنامه‌ریزی استراتژیک کمی به تدوین اولویت‌های راهبردی توسعه منطقه پرداخته شد. نتایج پژوهش نشان داد در شرایط فعلی تمرکزگرایی شدید و سرریز شدن بخش قابل‌توجهی از جمعیت، منابع و امکانات در شهرستان رشت اتفاق افتاده است. پیامد شرایط موجود، بار مسئولیت بالای شهرستان و عدم رقابت‌پذیری سایر مناطق شهرستان رشت و درنتیجه عدم تعامل قابل‌قبول بین فضاهای پیراشهری بوده است.

کلیدواژه‌ها