پژوهش حاضر با هدف تبیین راهبردهای برندسازی گردشگری مبتنی بر شناسایی پیشران‌ها در روستاهای پیراشهری زنجان انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و به شیوه‌ای ترکیبی (کیفی و کمی) اجرا شده و برای تحلیل داده‌ها از روش تئوری زمینه‌ای و نرم‌افزار SPSS بهره گرفته است. یافته‌های حاصل از تئوری زمینه‌ای نشان می‌دهد که «ناکارآمدی اقتصادی کنونی» و «احساس تضعیف هویت و اصالت» در زمره پیشران‌های علی، «ویژگی‌های متمایز منابع و جاذبه‌ها» و «موقعیت جغرافیایی و دسترسی شهری» در گروه پیشران‌های زمینه‌ای و «ظرفیت نهادی و محلی»، «نفوذ رسانه‌ها و روایت غالب» و «زیرساخت‌های پشتیبانی مدرن» به ‌عنوان پیشران‌های مداخله‌گر شناسایی شده‌اند. همچنین نتایج آزمون t تک‌نمونه‌ای نیز بیانگر آن است که هر هشت عامل بررسی ‌شده از دیدگاه جامعه محلی تأثیر معناداری بر فرآیند برندسازی گردشگری در روستاهای پیراشهری زنجان دارند؛ به ‌طوری‌که سطح معناداری 000/0 برای تمامی عوامل، اعتبار میدانی و ادراکی مدل مفهومی تحقیق را تأیید می‌کند. بر اساس این نتایج، راهبردهای مؤثر بر برندسازی گردشگری شامل «حکمرانی فعال برند»، «تولید کالا و محتوای مبتنی بر اصالت»، «مهندسی سفر دیجیتال و جذب گردشگر»، «تقویت تاب‌آوری اقتصادی مبتنی بر مزیت نسبی» و «شناسایی مزیت‌های محلی» هستند که اتخاذ آن‌ها می‌تواند پیامدهایی چون «ثبات و انسجام برند»، «افزایش ارزش ادراکی»، «تمایز و دسترسی هدفمند»، «اعتبار دیجیتال»، «پایداری بلندمدت» و «تقویت تعهد جامعه محلی» را به دنبال داشته باشد.