این پژوهش با هدف ارزیابی تأثیر شهر پلدختر بر توسعه پایدار نواحی روستایی پیرامون شهر، با تأکید بر روستاهای دهستان جایدر، انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی تحلیلی است.جامعه آماری پژوهش شامل ساکنان روستاهای دهستان جایدر با جمعیت 10803 نفر براساس سرشماری سال 1395 بود که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 368 نفر تعیین شد. داده‌های مورد نیاز از طریق پرسشنامه و بر اساس طیف پنج‌درجه‌ای لیکرت گردآوری و در چهار بعد اقتصادی، اجتماعی ـ فرهنگی، کالبدی ـ محیطی و نهادی ـ مدیریتی تحلیل شد. برای بررسی وضعیت شاخص‌ها از آزمون t تک‌نمونه‌ای و برای تعیین تفاوت نسبی میان ابعاد از آزمون فریدمن استفاده شد. همچنین، به‌منظور بررسی تفاوت میان هفت روستای مورد مطالعه، آزمون Kruskal–Wallis و در ادامه مقایسه‌های زوجی با آزمون Dunn و اصلاح سطح خطای چندگانه به کار گرفته شد. یافته‌ها نشان داد که ابعاد اجتماعی ـفرهنگی و اقتصادی از برجستگی بیشتری درشکل‌گیری پیوند شهر و روستا برخوردارند، درحالی‌که ابعاد کالبدی ـ محیطی و نهادی ـ مدیریتی از شدت کمتری برخوردار بودند. نتایج آزمون فریدمن نیز تفاوت معنادار میان چهار بعد مورد بررسی را تأیید کرد. افزون بر این، نتایج آزمون Kruskal–Wallis نشان دادکه تفاوت میان روستاها درهر چهار بعد وهمچنین درشاخص کلی معنادار است؛بااین‌حال، مقایسه‌های زوجی نشان داد که این تفاوت درهمه زوج‌های روستایی وجود ندارد. این یافته‌ها بیانگر آن است که رابطه شهر پلدختر و روستاهای پیرامونی ماهیتی چندبعدی و در عین حال ناهمگون داردو شدت ارتباط و تأثیرپذیری روستاها ازشهریکسان نیست.