احدنژاد، محسن.(1388). مدلسازی آسیبپذیری شهرها در برابر زلزله مطالعه موردی شهر زنجان. رساله دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری به راهنمایی مهدی قرخلو. دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تهران.
جوان، فرهاد؛ آتشبهار، رامین و مطلبپور، آزاده. (1404). پهنهبندی مخاطرات محیطی در مقاصد گردشگری با تأکید بر سیلاب (مطالعه موردی: شهرستان سروآباد، استان کردستان). پژوهشهای محیطی در قلمروهای کوهستانی، 1(3)، 43-56.
خدادادی، فاطمه. انتظاری، مژگان. ساسانپور، فرزانه.(1399). تحلیل آسیبپذیری شهری در برابر مخاطره زلزله با روش ELECTRE FUZZY (مطالعه موردی: کلانشهر کرج). نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، سال 20. شماره 56.
زندمقدم، بازدار. کامیابی، محمدرضا. سجاد، سعید.(1398). پهنهبندی و رویکرد فضایی بر مدیریت بحران با تأکید بر آسیبپذیری اجتماعی-فیزیکی شهرها در برابر زلزله (مطالعه موردی: استان ایلام). فصلنامه علمی-پژوهشی جغرافیا (برنامهریزی منطقهای). سال 9. شماره 2. صص 409-420.
ساسانپور، فرزانه. موسیوند، جعفر. (1389). تأثیر عوامل انسانساخت در تشدید پیامدهای مخاطرات طبیعی در محیطهای کلانشهری با کاربرد منطق فازی و سیستم اطلاعات جغرافیایی نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی 13 (16). 29-50.
صادقی، حجت و جوان، فرهاد. (1403). ارزیابی روستاهای گردشگری ایران از لحاظ آسیبپذیری ژئوفیزیکی با استفاده از سناریوهای فازی. پژوهش های روستائی، 15(4)، 85-100.
صادقی، حجت و جوان، فرهاد. (1404). آسیبپذیری روستاهای گردشگری ایران از لحاظ مخاطره زمین لغزش با استفاده از GIS. جغرافیا (نشریۀ انجمن جغرافیایی ایران)، 23(84)، 153-170.
صفری احمدوند، مهدی. (1402). مدیریت بحران در برابر زلزله با تأکید بر رویکرد تابآوری شهری (نمونه موردی: شهر الشتر استان لرستان). فصلنامه رویکردهای پژوهشی نوین در مدیریت و حسابداری. سال 7. شماره 89. صص 814-822.
طبیبیان، منوچهر. مظفری، نگین.(1396). ارزیابی آسیبپذیری بافتهای مسکونی در برابر زلزله و راهکارهای کاهش آسیبپذیری. فصلنامه مطالعات شهری. شماره 27.
فرجزاده اصل، منوچهر. احدنژاد، محسن. امینی، جمال. (1390). ارزیابی آسیبپذیری مساکن شهری در برابر زلزله مطالعه موردی منطقه 9 شهرداری تهران، مطالعات و پژوهشهای شهری و منطقهای، 3.
فرجی سبکبار، حسن علی. امیدیپور، مرتضی. مدیری، مهدی. بسطامینیا، امیر. (1393). ارائه مدل پهنهبندی آسیبپذیری شهر اهواز با استفاده از مدل مرتبسازی گزینهها مبتنی بر پروفایل. مدیریت بحران. شماره 6. صص 45-55.
مهدیزاده، وفا. (1395). میزان تابآوری شهر سنندج در بعد زیستمحیطی. اولین همایش بینالمللی اقتصاد شهری با رویکرد اقتصاد مقاومتی، اقدام عمل. اردیبهشت.
همایونی، حمیدرضا. (1385). بررسی مورفولوژیکی اجتماعی بافت قدیم شهرهای ایران در مواجهه با زلزله. مدیریت بحران. مجموعه مقالات اولین همایش ملی مدیریت بحران زلزله. دانشگاه یزد.
Alhawasli, H, Daneshjoo, Kh. (2018). Improving Residential Buildings Performance against the Explosion Using Passive Defense Requirements Case Study:Designing a Residential Building in Damascus. Trends in Civil Engineering and its Architecture, 2(3), pp 1-8.
Boughton, G.,(1998), The community: central to emergency risk management, Australian Journal of Emergency Management.
Cutter, S.L., Mitchell, J.T., Scott M.S, (2000), revealing the vulnerability of peopleand places: A case study of Georgetown County, South Carolina, Annals of the Association of American Geographers, 90(4), pp 713-737
Gulati, B. (2018). Earhquake Risk Assesment of Buildings Applicability of HAZUS in Dehradum, India, Unpubished Ms Thesis, ITC, the Nethelands.
Javan, F. and Pourgharib,B. (2024). Assessing the Impact of English Language Proficiency in Host Communities on the Sustainability of Rural Tourism(A Case Study of Villages in Gilan Province, Northern Iran). journal of sustainable rural development, 8(1), 119-130. doi: 10.22034/jsrd.2024.458005.1187
Kitchin, R.Dodge, M. (2020). The (In) Security of Smart Cities: Vulnerabilities, Risks, Mitigation, and Prevention. Smart Cities and Innovative Urban Technologies. EBook ISBN9781003132851.
Mohamadi, M., Afrakhteh, H. and Javan, F. (2022). Performance Evaluation of the Modern Rural Management based on Good Governance Approach (Case Study: Villages in Central District of Karaj County). Journal of Research and Rural Planning, 11(1), 59-79. doi: 10.22067/JRRP.V11I1.2108.1021
Naganoh, M., Taniai, M. (2018). Earthquake risk management and emergency responsescenario simulator. [https://www.iitk.ac.in/nicee/wcee/ article/2024.pdf.
Nichols, Jonathan M. (2005). A major urban earthquake: planning for Armageddon, Landscape and Urban Planning, 73, 132-146
Pelling, Mark., Maskrey, A., Ruiz, P., Hall, P., Peduzzi, P., Dao, Q. H., & Kluser, S. (2004). Reducing disaster risk: a challenge for development
Rashed, T. Weeks, J. Couclelis, H. Herold, M. (2017). An integrative GIS and remote sensing model for place-based urban vulnerablitty anlaysis.
Shamsuddin, S. (2020). Resilience resistance: The challenges and implications of urban resilience implementation. Cities. Volume (103). pp 1-8.
Stonich, S.,(2000), The human dimensions of climate change: The political ecology of vulnerability,http://www.isodarco.it/riai01/paper/candriai01stonich.html,2000.
Turner, B. L., I, Kasperson, R.E., Matson, P.A., McCarthy, J.J., Corell, R.W., Christensen, L., Eckley, N., Kasperson, J.X., Luers, A., Martello, M.L., Polsky, C., Pulsipher, A., Schiller, A .(2003). A framework for vulnerability analysis in sustainability science, PNAS, 100 (14), pp 8074-8079.
Weichselgartner, J., (2001). “Disaster mitigation: the concept of vulnerability revisited”; Disaster Prevention and Management, 10(2): 85-94.
Wisner, B., (2005). Tracking Vulnerability: History, Use, Potential and Limitations of a Concept, Invited Keynote Address, SIDA & Stockholm University, Research Conference, January 12-14
Yamin F., Rahman A., Huq, S.(2005).“Vulnerability, Adaptation and Climate Disasters: A Conceptual overview”; IDS Institute of Development Studies Bulletin,Vol.36, No. 4, October 2005.
